[x] ปิดหน้าต่างนี้
 
 เมนูหลัก
  ประวัติความเป็นมา  
  กองร้อยที่ 1  
  กองร้อยที่ 2  
  กองร้อยที่ 3  
  กองร้อยที่ 4  
  กองร้อยที่ 5  
  กองร้อยที่ 6 (สมทบ)  
  ระเบียบกองทุนและสวัสดิการฯ  
  กองทุนรุ่น33.  
  หน้าหลักเว็บบอร์ดใหม่  
  สมัครสมาชิก  
  ผู้บังคับบัญชา ตร.ภ.2  
     
 ความทรงจำของพวกเรา
 

ชีวิตในกองร้อย

 
ปฏิทินกิจกรรม
 
<< พฤษภาคม 2560 >>
อา. จ. อ. พ. พฤ. ศ. ส.
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      

รายการกิจกรรมทั้งหมด
 
เว็บไซต์แนะนำ
   

สถิติการเยี่ยมชมเว็บไซต์
   
 
มุมนักเสี่ยงโชค
 
 
หนังสือพิมพ์ / ระบบ Email
   



 


  

สาระน่ารู้อื่นๆ
37 เหตุผลดี ๆ ที่ทำให้โลกนี้มีงานเลี้ยงรุ่น

พฤหัสบดี ที่ 14 เดือน เมษายน พ.ศ.2554


37 เหตุผลดี ๆ ที่ทำให้โลกนี้มีงานเลี้ยงรุ่น

บทความนี้คัดลอกมาจาก http://payufon.exteen.com/20090717/entry-1

          มีใครบ้าง ที่ทำงานแล้วเกิน 10 ปี แล้ว แต่ยังโทรคุยหรือนัดทานข้าวกับเพื่อนสมัยเป็นนักเรียนอยู่เรื่อย ๆ ......
ไม่ค่อยมีเลยเหรอ งั้นถามใหม่

          มีใครเคยไปร่วมงานเลี้ยงรุ่นประจำปี หรืองานคืนสู่เหย้าของโรงเรียนเก่าบ้าง ถามแบบนี้ ค่อยมีคนยกมือขึ้นนิดหน่อย ........ 
          งั้นขอถามอีกข้อ ...ใครที่ไม่เคยพลาดงานเลี้ยงรุ่นเลย แม้แต่ปีเดียว น่าจะมอบรางวัลเพื่อนแห่งชีวิตให้จริง ๆ ค่ะ เพราะถ้าคุณไม่เคยขาดงานเลี้ยงรุ่นเลย แสดงว่าคุณให้คุณค่าและความหมายของความเป็นเพื่อนได้สมบูรณ์แบบ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เพื่อนที่ทำหน้าที่เตรียมงานรุ่น คอยประสานงาน คอยโทรตามให้เพื่อนไปร่วมงานรุ่น โดยหาสารพัดกลยุทธ์การตลาดมาเพื่อการปลุกเร้า เชิญชวนให้เพื่อนไปงานรุ่นกันให้ได้ ให้ครบ
          ถามว่า พวกกรรมการรุ่นเหล่านั้นได้อะไรตอบแทน นอกจากเหนื่อย เปลือง โดนเพื่อนบ่น - - ไม่ไปหรอกงานรุ่นอะไรนั่นน่ะ มันเรื่องของเด็ก ๆ เราโตแล้ว หน้าที่การงานก็มากมาย มีเรื่องที่สำคัญกว่าตั้งมากมายก่ายกองต้องทำ มาชวนอะไร ไร้สาระ ว่างมากหรือไง - - นั่น เป็นไง ว่าไปโน่น น่าเสียดายนะคะ เพราะคุณกำลังสูญเสียช่วงที่ดีที่สุดของชีวิตไปอีกครั้งด้วยน้ำมือของคุณเอง หลังจากที่เสียเวลาแห่งความเยาว์วัยไปแล้ว ตามกฎของธรรมชาติ
            นั่นเพราะ เวลาแห่งการเลี้ยงรุ่น ทำให้เราได้นึกถึงอดีตร่วมกัน ไม่รู้ว่ามันเป็นเวทย์มนตร์ หรืออะไรสักอย่างที่ ทุกเรื่องราวจะพรั่งพรูออกมาเหมือนก๊อกของวันเวลาแตกทะลายลง เรื่องที่เคยสุข ก็ยิ่งสุขกว่าเมื่อมานึกย้อน ส่วนเรื่องทุกข์ เรื่องเศร้า เรื่องลอกการบ้านเพื่อนแล้วโดนดุ โดนตี โดนทำโทษ หรือไปแอบรักรุ่นพี่ แล้วเขาไม่รักตอบ (เพราะเขาไม่เคยรู้ว่าเรารัก หรือจริง ๆ แล้ว เขาอาจไม่เคยรู้ว่าเรามีตัวตนด้วยซ้ำ 555) พอถึงวันเลี้ยงรุ่น เรื่องเหล่านี้กลายเป็นเรื่องขำฮากลิ้ง เก็บมาอำได้ไม่รู้จบ ทั้งที่ตอนนั้น กว่าจะผ่านมาได้แทบปางตาย
             ฉันเอง ไม่ค่อยได้ไปงานรุ่นหรอกนะ (ถึงได้เสียดายมาจนถึงเดี๋ยวนี้) อาจะเป็นเพราะขาดตัวตั้งตัวตี ไม่มีโต้โผ แต่ก็ยังดีที่มีโอกาสได้ติดต่อ พูดคุยกับเพื่อน กับคุณครูเก่า ๆ อยู่บ้าง ส่วนที่ไปอย่างจริงจังก็คืองานเลี้ยงรุ่นของคุณแม่
เป็นการเลี้ยงรุ่นของเพื่อน ๆ ที่เข้าทำงานพร้อมกันและมีความเหนียวแน่นกลมเกลียว เป็นรุ่นเดียวที่มีการจัดงานเลี้ยงรุ่นเป็นประจำทุกปี และคุณแม่ก็เป็นขาประจำไม่เคยขาดแม้แต่ปีเดียวเหมือนกัน ด้วยความหนักแน่นจริงจังของทั้งคุณแม่และเพื่อน ๆ ร่วมรุ่น ทำให้งานเลี้ยงรุ่นของท่านเป็นเหมือนประเพณีประจำปีที่ขาดไม่ได้ (เหมือนต้องไปถวายเทียนพรรษา หรือสาดน้ำวันสงกรานต์นั่นแหละ) ครอบครัวถือเป็นหน้าที่ที่จะต้องทำตัวให้ว่างแล้วก็ไปด้วยกัน มีกิจกรรมมากมายพอควร เช่น ปางปีก็พากันไปถวายข้าวของที่วัด บางทีก็ไปมอบของให้น้อง ๆ ยากจนที่ต่างจังหวัด แล้วค่อยเที่ยวต่อ ฉันเอง เป็นหลานรักของลุงป้าน้าอา เพราะชอบงานบริการประชาชน ทำหน้าที่เสริฟข้าวเสริฟน้ำไปตามระเบียบ ตอนนั้น ก็สนุกอยู่แค่นั้น ได้ไปเที่ยวกับคุณแม่ กับเพื่อน ๆ คุณแม่ ที่ล้วนแต่ตลก สนุก น่ารักและใจดี
            สิ่งที่จดจำได้ชนิดที่เรียกว่าฝังใจก็คือ เมื่อทุกท่านอยู่มาร่วมงานเลี้ยงรุ่น ไม่มีตำแหน่งหน้าที่ให้ระคายหัวใจ หัวหน้าฝ่าย ก็อาจจะเดินไปรินน้ำให้เพื่อนซึ่งเป็นธุรการ แต่กำลังนั่งเล่นไพ่ติดพันอยู่ หรือรองผู้อำนวยการ ก็อาจจะถูกเพื่อนเอาเรื่องตลก ๆ เชย ๆ ที่เคยทำไว้เมื่อเข้าทำงานใหม่ ๆ มาอำ มาแซวได้โดยไม่มีใครถือโทษโกรธเคือง แถมยังสนุกไปด้วย เมื่อคิดถึงเรื่องเก่า ๆ เมื่อครั้งเข้าทำงานใหม่ ๆ มาด้วยกัน ไม่มีหัวโขนมาให้หนักทั้งศีรษะและหนักใจ หรือเพื่อนบางคนอาจถือโอกาสฝากลูกเข้าทำงาน ฝากตัวเองให้เพื่อนช่วยผลักดันเลื่อนตำแหน่ง เหมือนลืม ๆ ไปแล้วว่า เข้ามาทำงานก็พร้อมกัน บรรจุด้วยวุฒิการศึกษาและตำแหน่งงานในระดับเดียวกันนี่นา แล้วมันไปทิ้งช่วงกันตรงไหน ทบทวนแล้วก็พากันงง ๆ และก็เห็นเป็นเรื่องขำกันไป ถ้าติดตามผลกันจริงๆ แล้ว เราก็จะรู้ว่าฝากได้บ้างไม่ได้บ้างไปตามเรื่อง แต่ก็ไม่เห็นใครเอาเป็นเอาตาย หรือโกรธกันจริง ๆ จัง ๆ สักที เห็นบ่นกันไปมา แต่ถึงก็เห็นหน้าทุกครั้งตอนเลี้ยงรุ่น อีกเรื่องที่ไม่เคยลืมก็คือ ความสนุกจากคำพูดตลก ๆ เรื่องราวฮา ๆ ของเพื่อน ๆ คุณแม่ ที่เล่าซ้ำกันทุกปีก็ยังขำได้ขำดี เหมือนทุกคนกลายเป็นใครอีกคน เมื่อหลายสิบปีมาแล้ว ตอนที่แค่ได้เข้าทำงานที่นี่ แม้จะยังไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นยังไง แต่ก็พร้อมจะมีความสุข มีเพื่อนแล้วก็มีความผูกพันได้ 
             จากนั้น เมื่อรุ่นของคุณแม่เกษียณอายุครบ ฉันก็ไม่มีงานเลี้ยงรุ่นให้ได้ไปอีก ... ........
แล้วพอมาปีนี้ เป็นความโชคดีอย่างยิ่ง ที่มีโอกาสได้เป็นส่วนหนึ่งของงานเลี้ยงรุ่นของ นรต. 37 ตั้งแต่วันที่ 15 พฤษภาคม จนถึง 27 มิถุนายน เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดอีกช่วงหนึ่ง เพราะแม้จะไม่มีความรู้เกี่ยวกับโรงเรียนนายร้อยตำรวจมาก่อนเลย แต่ตลอดระยะเวลาหนึ่งเดือนครึ่งที่มีคุณค่านั้น ได้ร่วมงานตั้งแต่การเริ่มคิดคอนเซ็ปต์ของงาน ได้อึ้งกับสารพัดวิธีคิดที่พิถีพิถัน กับรายละเอียดชนิดที่เรียกว่า เก็บทุกเม็ด เด็ดทุกดอก ไม่ให้ตกหล่น แทรกด้วยความกังวลถึงความรู้สึกของเพื่อน ๆ การจัดเตรียมสถานที่อีก จะจัดที่ไหนดี จะทำอะไรเป็นของที่ระลึกให้เพื่อนกับครอบครัว นักร้องควรเชิญใคร พอที่ประชุมบอกว่าคนนี้แหละดี พี่บางท่านก็ยังแอบกังวลว่าเพื่อนคนนั้นจะชอบหรือเปล่า เพื่อนคนไหนจะคิดยังไง การแสดงเป็นอะไรบ้าง รายการอาหารล่ะ แม้กระทั่งเพลงที่จะบรรเลง ถ้อยคำและข้อความที่จะสื่อสารถึงเพื่อน 
               ถ้าหากเรื่องราวเหล่านี้ หลุดมาจากความคิดของผู้ที่เพิ่งจบการศึกษา เพิ่งพ้นจากรั้วมหาวิทยาลัย ก็คงไม่น่าแปลกใจ เพราะในวัยเริ่มต้นทำงาน เพื่อน ยังคงความสำคัญอย่างหนักหนา แทบไม่ต่างจากตอนเรียน แต่นี่เป็นความรู้สึกนึกคิด จากผู้ที่เรียนจบมาแล้ว 25 ปี และมีเรื่องต้องทำ ต้องรับผิดชอบกว้างขวาง มันน่าแปลกใจ พร้อม ๆ กับน่าประทับใจ ที่คนเรา เมื่ออายุขนาดนี้ ไหนจะหน้าที่การงาน ความรับผิดชอบต่อครอบครัว แล้วจะยังมีที่ทางเก็บไว้วางความอ่อนโยนสำหรับเพื่อนอีกเหรอ นอกจากนี้ ระหว่างประชุมครั้งละหลาย ๆ ชั่วโมง ที่เวลาผ่านไปเร็วอย่างไม่รู้ตัวนั้น มีการหยอกล้อ อำ แซว สลับกับสาระ ทำให้เห็นทั้งความรัก ความปรารถนาดี ความผูกพัน ห่วงใย เหมือนกับว่าเวลา 29 ปีทีผ่านมานั้น สามารถเปลี่ยนแปลงได้แค่อายุอานาม กับความเจริญเติบโตหน้าที่การงานของพี่ ๆ เท่านั้นเอง คิดถึงเรื่องเลี้ยงรุ่นของคุณแม่ จนถึงงานเลี้ยงรุ่นของนักเรียนนายร้อยตำรวจรุ่น 37 ที่เพิ่งผ่านมา แล้วเลยทำให้นึกถึงเหตุผลดี ๆ 37 ข้อ ที่ทำให้คนมาผูกพันกัน ...
                เพราะเหตุนี้หรือเปล่า โลกเราจึงมีงานเลี้ยงรุ่น เพราะเพื่อนคือสิ่งมีชีวิตที่แสนมหัศจรรย์ และจะปั้นแต่งก็แสนยาก เพราะต้องใช้เวลาในการคบหาและตัดสินใจเรียกเป็นเพื่อน ด้วยเหตุนี้เอง เลยยังไม่มีใครผลิตเพื่อนสำเร็จรูปขาย การที่เรามีเพื่อน จึงเป็นเรื่องที่มีคุณค่า และจากประสบการณ์ตรง พี่ ๆ นักเรียนายร้อยตำรวจรุ่นที่ 37 ทุกคน เป็นเพื่อนที่น่ารักจริงๆ
นอกจากคำขอบคุณที่พูดออกมาดัง ๆ จากหัวใจแล้ว ได้ลองรวบรวมความหมายและคุณค่าของเพื่อนจากความรู้สึกบ้าง จากคำพูดของพี่ ๆ บ้าง จาก FW_Mail บ้าง ได้มา 37 ข้อ ตรงกับ number ของรุ่น 37 ส่วนจะตรงกับใจใครบ้างหรือเปล่า หรือเหมือนเพื่อนของพี่คนไหนบ้าง เวลาแค่ 1 เดือนครึ่งที่ผ่านมา อาจจะไม่รู้ใจเท่าเพื่อนที่เรียนด้วยกันและรู้จักกันมา เป็นเวลากว่า 29 ปี

1. เพื่อนคือ เจ้าของเบอร์โทรที่เราจำได้ขึ้นใจ
2. เพื่อน คือ คนที่สามารถพูดกับมันได้ทุกเรื่อง โดยไม่ต้องกลั่นกรอง
3. คือ คนที่รู้อะไรหลายๆ อย่างที่แฟนไม่รู้
4. เพื่อน คือ คนที่รู้จักชื่อเล่นของพ่อแม่เรา
5. เพื่อน คือ คนที่เรามีความสุขแล้วเราไม่ต้องบอกมัน แต่เมื่อเรามีความทุกข์เราวิ่งไปหามัน มันก็ยินดีจะช่วยเราตลอดเวลา
6. เพื่อนคือคนที่เราสามารถผิดนัดได้ โดยไม่ต้องบอกเหตุผล
7. เราไม่จำเป็นต้องแต่งตัวดีเมื่ออยู่กับเพื่อน
8. เพื่อน คือ คนที่เราจะเล่าความลับให้โดยมั่นใจว่ามันจะไม่มีวันถูกแพร่งพรายออกไป
9. เพื่อนจะไม่โกรธ ถ้าเราจำวันเกิดไม่ได้ หรือลืมให้ของขวัญ
10. เพื่อนจะไม่ถือสาหาความ แม้ว่าเราจะโทรไปปลุกแต่เช้า
11. เราไม่ต้องแกล้งทำเป็น “สบายดี” เมื่ออยู่กับเพื่อน
12. เราสามารถตั้งคำถามโง่ ๆ กับเพื่อนได้ โดยไม่โดนเพื่อนหัวเราะเยาะ
13. เพื่อน คือ คนที่อยู่ข้างคุณเสมอไม่ว่ากฎหมายจะว่าอย่างไร
14. เพื่อน คือ คนที่จะร่วมนินทาคนอื่น ในแบบที่เรานินทาเสมอ
15. เสื้อผ้าของเพื่อน ก็เหมือนเสื้อผ้าของเรายืมใช้กันได้เสมอ / รวมทั้งขันน้ำ สบู่และผ้าเช็ดตัวด้วย
16. เราไม่ต้องจูงมือเพื่อนเวลาข้ามถนน
17. เพื่อนคือคนที่จะไม่วันพูดคำว่า “กูว่าแล้วไง” แม้กำลังคิดอย่างนั้นอยู่ก็ตาม
18. เพื่อนจะไม่บ่น ถ้าคุณยืนกินอาหารในครัว แทนที่จะนั่งบนเก้าอี้ให้เรียบร้อย
19. เพื่อนคือ คนที่คอยสร้างความมั่นใจให้เรา ถึงบางคราวจะรู้ว่ามันโกหกก็ตาม
20. แม้ว่าเราจะหนักเพิ่มขึ้นแค่ไหน เพื่อนจะยังรักเราเหมือนเดิม
21. เพื่อนจะมาคนแรกเวลาบ้านเรามีงาน และจะกลับหลังจากช่วยเก็บงำทำความสะอาดแล้ว
22. เราไม่จำเป็นต้องนำอะไรติดไม้ติดมือไปด้วย เมื่อโผล่หน้าไปเยี่ยมเพื่อน
23. เพื่อนสามารถกลับมาคืนดีได้หลังจากทะเลาะกัน
24. เพื่อนจะพูดความจริง เกี่ยวกับทรงผมที่เราเพิ่งไปทำ
25. เพื่อนจะคอยเลี้ยงลูกให้ยามที่เราไม่ว่าง
26. เพื่อนจะยอมให้เรายืมเงินได้ง่ายกว่าการไปกู้ธนาคาร
27. เราสามารถหยิบของในตู้เย็นของเพื่อนมากินได้โดยไม่ต้องขออนุญาตก่อน
28. เพื่อน คือคนที่เราโทรให้ออกมาดูหนังในคืนวันเสาร์ได้โดยไม่ต้องบอกล่วงหน้า
29. เพื่อน คือคนที่ สามารถนั่งเงียบ ๆ อยู่ด้วยกันได้โดยไม่ต้องหาเรื่องมาคุยกัน
30. เพื่อนคือ คนที่จะไม่ยอมปลอบเวลาเราร้องไห้ แต่จะนั่งอยู่ด้วยใกล้ ๆ จนกว่าเราจะหยุดร้อง
31. เพื่อนจะไม่ต่อว่าถ้าเรายกเลิกนัดกะทันหัน เพราะเจอคนถูกใจ
32. เพื่อนจะไม่ทอดทิ้งเรา แม้ขณะติดคุกหรือถูกแฟนทิ้ง
33. เพื่อนจะยังเหมือนเดิมแม้ว่าจะไม่พบกันนานนับสิบปี
34. เพื่อนคือคนที่ก้าวเข้ามาหาเรา ในขณะที่ทั้งโลกกำลังเดินจากไป
35. เพื่อน ก็เหมือนกับดวงดาว อาจมองไม่เห็นในบางเวลา แต่เรารู้ว่ายังอยู่
36. เพื่อนคือ คนที่เราไม่ค่อยคิดถึงเวลาที่อยู่ใกล้ แต่พอจากกันไปไกลใจหายทุกที
37. เมื่อเรามีปัญหาประโยคแรกที่จะได้ยินจากเพื่อนคือ " อยู่ที่ไหน ใจเย็น ๆ เดี๋ยวจะรีบไป"



เข้าชม : 70732


สาระน่ารู้อื่นๆ 5 อันดับล่าสุด

      เสื้อติดซิป...แรงบันดาลใจจากตำรวจไทย 29 / พ.ย. / 2557
      ทำความรู้จักกับ....ไวรัสอีโบลา 20 / ส.ค. / 2557
      2012-2015 เตรียมรับมือพายุสุริยะ 10 / ธ.ค. / 2555
      1 ตำรวจ 1 โรงเรียน 23 / ก.ค. / 2555
      11 สุดยอดอาหารบำรุงสมองและความจำ 18 / ก.พ. / 2555


ความคิดเห็นที่ 1
อังคาร ที่ 19 เดือน เมษายน พ.ศ.2554 เวลา 13:59:34
เพื่อนคือคนที่ห้ามยืมตังค์ เพราะจะทำให้เสียเพื่อน
โดย : สสส    ไอพี : 223.206.165.38

ความคิดเห็นที่ 2
อังคาร ที่ 26 เดือน เมษายน พ.ศ.2554 เวลา 15:44:42
"เพื่อนคือคนที่ห้ามยืมตังค์ เพราะจะทำให้เสียเพื่อน"
เห็นด้วยอีก 1 เสียง
โดย : พ    ไอพี : 110.49.227.201

ความคิดเห็นที่ 3
พุธ ที่ 13 เดือน กรกฏาคม พ.ศ.2554 เวลา 21:48:46
เพื่อนคือคนที่ห้ามยืมตังส์ เพราะยืมแล้วไม่เคยได้คืน ยืมได้เท่ากะขอได้
โดย : มล.    ไอพี : 49.48.50.219



ชื่อ/Email :
ใส่รหัสที่ท่านเห็นลงในช่องนี้
ไอคอน : ย่อหน้า จัดซ้าย จัดกลาง จัดขวา ตัวหนา ตัวเอียง เส้นใต้ ตัวยก ตัวห้อย ตัวหนังสือเรืองแสง ตัวหนังสือมีเงา สีแดง สีเขียว สีน้ำเงิน สีส้ม สีชมพู สีเทา
อ้างอิงคำพูด เพิ่มเพลง เพิ่มวีดีโอคลิป เพิ่มรูปภาพ เพิ่มไฟล์ Flash เพิ่มลิงก์ เพิ่มอีเมล์
ความคิดเห็น :


กรุณาใช้คำพูดที่สุภาพ และอย่าใช้คำพูดที่พาดพิงถึงบุคคลอื่นให้เสียหาย ขอขอบคุณที่ให้ความร่วมมือ


ข้อความที่ท่านได้อ่าน เกิดจากการเขียนโดยสาธารณชน และส่งขึ้นมาแบบอัตโนมัติ เจ้าของระบบไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น เพราะไม่สามารถระบุได้ว่าเป็นความจริงหรือ ชื่อผู้เขียนที่ได้เห็นคือชื่อจริง ผู้อ่านจึงควรใช้วิจารณญาณในการกลั่นกรอง และถ้าท่านพบเห็นข้อความใดที่ขัดต่อกฎหมายและศีลธรรม กรุณาแจ้งที่ mocyc@hotmail.com เพื่อให้ผู้ควบคุมระบบทราบและทำการลบข้อความนั้น ออกจากระบบต่อไป

   สำนักงานตำรวจแห่งชาติ /ตำรวจภูธรภาค1 /ตำรวจภูธรภาค2 /ตำรวจภูธรภาค3 /ตำรวจภูธรภาค4 /ตำรวจภูธรภาค5 /ตำรวจภูธรภาค6 /ตำรวจภูธรภาค7 /ตำรวจภูธรภาค8 /ตำรวจภูธรภาค9

   ศูนย์ฝึกอบรมตำรวจภูธรภาค1 /ศูนย์ฝึกอบรมตำรวจภูธรภาค2 /ศูนย์ฝึกอบรมตำรวจภูธรภาค3 /ศูนย์ฝึกอบรมตำรวจภูธรภาค4 /ศูนย์ฝึกอบรมตำรวจภูธรภาค5 /ศูนย์ฝึกอบรมตำรวจภูธรภาค6
   /ศูนย์ฝึกอบรมตำรวจภูธรภาค7่ /ศูนย์ฝึกอบรมตำรวจภูธรภาค8่ /ศูนย์ฝึกอบรมตำรวจภูธรภาค9

powered by maxsite 1.10
แลกลิงค์ นำ code ไปติดที่เว็บแล้วแจ้งทาง Email หรือ webboard